Huurauto in het buitenland: waarom de prijs in de vergelijking bijna nooit de eindprijs is

Een huurauto voor € 9 per dag klinkt geweldig. Aan de balie staat er opeens € 340 borg op je creditcard, een verzekering van € 22 per dag op tafel en de vraag of je de auto „vol of leeg“ terugbrengt. Precies tussen die twee momenten, boeking en overdracht, verdwijnt het geld dat je bij het vergelijken hebt bespaard.

Inhoud van dit artikel16 hoofdstukken

• 1Huurauto in het buitenland, waarom de prijs in de vergelijking bijna nooit de eindprijs is
• 2Valkuil 1: De borg, en waarom een betaalpas je in de kou laat staan
• 3Valkuil 2: „Allriskverzekering" is niet „zonder eigen risico"
• 4Valkuil 3: Het verkoopgesprek aan de balie
• 5Valkuil 4: Banden, ruiten, onderkant, dak
• 6Valkuil 5: De tankregeling
• 7Valkuil 6: Toeslag voor jonge en oudere bestuurders
• 8Valkuil 7: De extra bestuurder
• 9Valkuil 8: Grensoverschrijdingen en veerboten
• 10Valkuil 9: De enkele reis
• 11Valkuil 10: Tol, vignetten en milieuzones
• 12Valkuil 11: De overdrachtscontrole die bijna niemand doet
• 13Valkuil 12: Rijbewijs en internationaal rijbewijs
• 14Mijn volgorde bij het boeken
• 15Waar een huurauto echt loont
• 16Veelgestelde vragen

Ik huur al meer dan tien jaar auto's in het buitenland, in meer dan 80 landen en tijdens ruim 40 roadtrips. De fouten die geld kosten, herhalen zich overal ter wereld, en bijna alle zijn vóór vertrek te vermijden. Hier zijn de twaalf die het vaakst toeslaan.

Valkuil 1: De borg: en waarom een betaalpas je in de kou laat staan

De borg is de meest voorkomende reden waarom reizigers aan de balie zonder auto achterblijven. Verhuurders blokkeren een bedrag op een creditcarddie op naam van de hoofdbestuurder staat. Geblokkeerd betekent: het bedrag wordt niet afgeschreven, maar het is tot de terugbrengdatum niet voor je beschikbaar. Bij een kaartlimiet van € 1.000 en een borg van € 900 blijft er voor de vakantie weinig over.

Drie regels die overal gelden:

• Creditcard, geen betaalpas. Veel verhuurders accepteren debit- of prepaidkaarten in principe niet, omdat je daarop geen bedrag kunt blokkeren. Sommigen accepteren ze alleen als je ook het volledige verzekeringspakket koopt, en dat vreet de vergelijkingsprijs op.
• De naam op de kaart moet de naam van de hoofdbestuurder zijn. De kaart van je partner helpt niet, ook al reizen jullie samen.
• Plan voldoende limiet in. De hoogte van de borg staat in de huurvoorwaarden van het betreffende aanbod. Ze hangt af van voertuigklasse en land, niet van de huurprijs, een goedkope kleine auto op IJsland kan een hogere borg hebben dan een middenklasser in Portugal.

Wie geen creditcard heeft, kan gericht filteren op aanbiedingen met de aanduiding „Debitcard geaccepteerd“, die bestaan, ze zijn alleen zeldzamer en meestal wat duurder.

Valkuil 2: „Allrisk“ is niet „zonder eigen risico“

Dit is de duurste misvatting van het hele lijstje. Bijna elke huurauto wordt geleverd met een aansprakelijkheidsbeperking, die in de aanbiedingen CDW of allrisk heet. Ze beperkt je aansprakelijkheid, ze heft haar niet op. Wat overblijft, is het Eigen risico: het bedrag dat je bij schade zelf draagt.

Een kras in de deur waarvoor de garage € 400 rekent, betaal je bij een eigen risico van € 1.200 volledig zelf. De verzekering springt pas daarboven bij. Daarom is het enige getal in het aanbod dat echt telt niet de dagprijs, maar de hoogte van het eigen risico.

Je hebt drie manieren om ervan af te komen:

1. Aan de balie bij de verhuurder kopen. De handigste en verreweg de duurste weg, hier wordt verkocht, en wel onder tijdsdruk terwijl achter je de rij staat.
2. Meeboeken bij de vergelijkingssite. Bij schade betaal je eerst zelf en krijg je het geld terug. Aanzienlijk goedkoper, maar je moet wel bewijsstukken verzamelen.
3. Een eigen jaarlijkse eigenrisicoverzekering. Loont vanaf ongeveer de derde huurperiode per jaar, voor veelreizigers de goedkoopste weg.

Belangrijk bij weg 2 en 3: je hebt uiteindelijk altijd de factuur van de verhuurder voor de schade nodig. Zonder die factuur vergoedt niemand iets.

Valkuil 3: Het verkoopgesprek aan de balie

De balie is geen servicepunt, maar een verkoopvloer. De standaardzinnen ken je na de derde huurperiode uit je hoofd: dat je meegebrachte verzekering „hier niet geldt“, dat de wegen „moeilijk“ zijn, dat een upgrade „nu maar € 8 meer“ kost.

Twee zinnen volstaan als antwoord: „Ik heb een eigen verzekering en draag het eigen risico zelf.“ En: „Wilt u in het protocol noteren dat ik het extra pakket heb geweigerd?“ Daarna is het gesprek meestal afgelopen. Juridisch hoef je niets extra te kopen, het contract staat vast.

Valkuil 4: Banden, ruiten, onderkant, dak

Deze vier onderdelen zijn in veel standaard-aansprakelijkheidsbeperkingen uitgesloten. Dat is geen toeval: het zijn precies de schades die het vaakst voorkomen en die je gemakkelijk aan de bestuurder kunt toerekenen. Een steenslag in de voorruit op een onverharde weg, een opengesneden band langs een stoeprand, een kras aan de onderkant op een onverharde parkeerplaats.

Als je op grind, kustwegen of in berggebieden rijdt, dus precies op de routes waarvoor je een auto huurt, controleer dan vóór het boeken of deze vier punten zijn inbegrepen. Pakketten die ze dekken, heten afhankelijk van de aanbieder „Full Coverage“ of „Super Cover“. De meerprijs is op zulke routes bijna altijd goed besteed.

Valkuil 5: De tankregeling

Er is er maar één goede: vol mee, vol terug. Je krijgt de auto vol getankt en geeft hem vol getankt terug. Al het andere kost je geld:

Praktische tip: het laatste tankstation voor het vliegveld is steevast het duurste in de omgeving. Tien minuten eerder tanken scheelt bij een grote tank merkbaar. De tankbon bewaar je tot de definitieve afrekening, het is je bewijs dat je de auto vol hebt teruggegeven.

Valkuil 6: Toeslag voor jonge en oudere bestuurders

Onder de 25 betaal je bij de meeste verhuurders een toeslag per dag, in sommige landen krijg je onder de 21 helemaal geen auto. Bij bestuurders boven de 70 kunnen er afhankelijk van land en aanbieder eveneens beperkingen gelden. Beide staan vaak niet in de vergelijkingsprijs, maar pas in de huurvoorwaarden, en worden aan de balie verschuldigd.

Val je in een van deze leeftijdsgroepen, filter dan de zoekopdracht dienovereenkomstig en reken de toeslag door voor de hele huurperiode voordat je aanbiedingen vergelijkt. Bij twee weken maakt een dagtoeslag de ogenschijnlijk goedkoopste aanbieder snel tot de duurste.

Valkuil 7: De extra bestuurder

Wie niet in het contract staat, mag niet rijden. Punt. Gebeurt er iets terwijl een niet-geregistreerde persoon achter het stuur zit, dan is de verzekeringsdekking weg, en wel de complete, niet alleen het eigen risico.

De extra bestuurder kost afhankelijk van aanbieder en land een dagtarief, soms is hij gratis. Op lange afstanden, Australië, Nieuw-Zeeland, Chili, de Scandinavische uitgestrektheid, is hij geen luxe, maar veiligheidsuitrusting. Acht uur alleen achter het stuur is geen goed idee, en het risico staat in geen verhouding tot de kosten.

Valkuil 8: Grensoverschrijdingen en veerboten

Veel huurcontracten staan het verlaten van het land alleen toe met voorafgaande toestemming, sommige verbieden het helemaal. Dat is vooral relevant op de Balkan (Kroatië naar Montenegro, Bosnië of Albanië), in de Baltische staten en in Zuid-Afrika. Ook veerbootovertochten zijn vaak uitgesloten, voor eilandhoppen in Griekenland of Kroatië een echt punt.

Meld de grensovergang bij het boeken aan. Meestal is er een toeslag en een groene kaart. Zonder aanmelding rijd je bij twijfel zonder verzekeringsdekking, en bij pech of een ongeval in het buurland wordt het erg vervelend.

Valkuil 9: De enkele reis

Ophalen in Lissabon, inleveren in Porto: handig, maar zelden gratis. De enkele-reistoeslag dekt het terugbrengen van het voertuig en kan bij grote afstanden driecijferig worden, in landen als Australië of Nieuw-Zeeland, waar tussen ophaal- en inleverplaats duizend kilometer ligt, ook aanzienlijk meer.

Vergelijk beide varianten: soms is de rondreis met inleveren op het startpunt goedkoper dan de route plus toeslag, zelfs als je daarvoor een binnenlandse vlucht of een extra overnachting meerekent.

Valkuil 10: Tol, vignetten en milieuzones

Tolsystemen verschillen per land volledig, en de huurauto brengt ze niet automatisch mee:

• Vignetlanden zoals Zwitserland, Oostenrijk, Slovenië of Tsjechië: bij huurauto's uit het betreffende land is de vignet meestal aanwezig, bij voertuigen uit het buurland niet. Controleer dit vóór de grens.
• Elektronische tol zoals in Portugal of op veel trajecten in Italië en Frankrijk: vraag naar de transponder. Zonder transponder komen de rekeningen later met bureaukosten van de verhuurder.
• Milieuzones en afgesloten binnensteden, bijvoorbeeld in Italiaanse oude stadscentra: de camera's pakken iedereen, de boete komt maanden later via de verhuurder, plus diens administratiekosten.

Valkuil 11: De overdrachtscontrole die bijna niemand doet

Dit is het punt waarop je het meeste geld bespaart, en het kost maar vijf minuten. Voordat je wegrijdt:

1. Loop één keer om de auto heen en film hem doorlopend, inclusief het dak en de delen onder de bumpers.
2. Fotografeer elke kras afzonderlijk vanuit twee hoeken, met herkenbare omgeving, zodat het voertuig te herleiden is.
3. Fotografeer de tankindicator en de kilometerstand.
4. Controleer het bandenprofiel en de voorruit op bestaande steenslagen.
5. Laat elke gevonden schade in het overdrachtsprotocol noteren en vraag om een kopie. Geen vermelding, geen handtekening.

Doe hetzelfde bij het inleveren, vooral als je de auto buiten openingstijden neerzet en niemand de auto samen met je bekijkt. Een video met tijdstempel is dan je enige bewijs.

Valkuil 12: Rijbewijs en internationaal rijbewijs

Binnen de EU volstaat het Nederlandse rijbewijs. Daarbuiten eisen veel landen aanvullend het internationaal rijbewijs, het is geen zelfstandig document, maar slechts de vertaling, en geldt uitsluitend samen met het origineel. Het wordt afgegeven door de bevoegde rijbewijsinstantie, meestal binnen enkele dagen.

Het is goedkoop en snel te krijgen, en zonder kan je aan de balie de overdracht geweigerd worden, ook al is de boeking allang betaald. Voor verre reizen hoort het in dezelfde map als je paspoort. Welke landen het eisen, staat in de huurvoorwaarden van het betreffende aanbod en bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Mijn volgorde bij het boeken

Zo ga ik inmiddels elke keer te werk, de volgorde is belangrijker dan de afzonderlijke stap:

1. Vroeg boeken, gratis annuleerbaar. Huurautoprijzen stijgen naarmate de reisdatum nadert bijna altijd. Een annuleerbaar aanbod is een prijsplafond dat niets kost.
2. Filter op eigen risico, niet op dagprijs. Pas als het eigen risico duidelijk is, zijn twee aanbiedingen eigenlijk vergelijkbaar.
3. Lees de huurvoorwaarden van de betreffende aanbieder, borg, tankregeling, kilometerbeperking, grensoverschrijding. Dat zijn vier getallen, geen twintig pagina's.
4. Voeg de extra bestuurder meteen toe, als jullie met z'n tweeën rijden.
5. Twee weken voor vertrek opnieuw vergelijken. Is het goedkoper geworden, dan annuleer ik en boek ik opnieuw. Daar was de gratis annulering precies voor.

Ik vergelijk vóór elke reis via een portaal in plaats van direct bij de verhuurder, niet uit gemak, maar omdat de prijsverschillen voor exact hetzelfde voertuig op hetzelfde vliegveld regelmatig driecijferig zijn. Wie nu aan het plannen is, kan direct hier de prijzen voor de eigen reisbestemming vergelijken*.

Waar een huurauto echt loont

Niet overal heb je een auto nodig, in steden is het meestal een duur parkeerprobleem. Maar er zijn regio's waar zonder eigen voertuig simpelweg de helft van de reis wegvalt. Deze heb ik zelf bereden en uitgebreid beschreven:

• Albanië, nauwelijks openbaar vervoer tussen de kustplaatsen, maar wel lage huurprijzen en lege wegen.
• Great Ocean Road, Australië, de uitkijkpunten liggen tussen de plaatsen, niet erin. Zonder auto zie je ze niet.
• Nieuw-Zeeland, het land is ingericht op zelfrijders, openbare verbindingen tussen de nationale parken zijn schaars.
• Portugal, de mooiste stranden van de Algarve liggen aan het eind van doodlopende wegen zonder bushalte.
• Andalusië, de witte dorpen in het achterland bereik je realistisch gezien alleen met de auto.
• Chili, afstanden als in vrijwel geen ander land; hier telt ook de extra bestuurder.

Veelgestelde vragen

Heb ik voor een huurauto per se een creditcard nodig?

In de meeste gevallen wel, omdat de borg erop wordt geblokkeerd. Er zijn aanbieders die debitcards accepteren, maar vaak alleen in combinatie met het volledige verzekeringspakket. Filter in dat geval gericht daarop, in plaats van aan de balie te hopen.

Loont de verzekering zonder eigen risico?

Bij een eigen risico in de duizenden euro's bijna altijd, vooral op grind- en bergroutes. Goedkoper dan aan de balie is ze bijna altijd, als je haar vooraf online meeboekt of een jaarpolis hebt.

Wat is de beste tankregeling?

Vol mee, vol terug. Al het andere betekent dat je brandstof betaalt die je niet verrijdt, of servicekosten die niemand vermeldt.

Mag mijn partner meerijden en ook rijden?

Meerijden altijd, rijden alleen als geregistreerde extra bestuurder. Zonder registratie vervalt bij schade de verzekeringsdekking volledig.

Mag ik met de huurauto naar een buurland?

Alleen als het huurcontract het toestaat en je het hebt aangemeld. Op de Balkan en in de Baltische staten is dat regelmatig beperkt, veerbootovertochten zijn vaak helemaal uitgesloten.

Wanneer boek ik het goedkoopst?

Vroeg en gratis annuleerbaar, en kort voor de reis nog een keer vergelijken. In het hoogseizoen stijgen de prijzen, omdat het wagenpark op de bestemming beperkt is, anders dan bij vluchten zijn er nauwelijks last-minutekortingen.

Heb ik een internationaal rijbewijs nodig?

Binnen de EU niet. Daarbuiten eisen veel landen het aanvullend op het nationale rijbewijs. Het is snel en goedkoop te krijgen bij de rijbewijsinstantie, bij twijfel meenemen.

Wat doe ik als er bij het inleveren schade wordt beweerd?

Teken niets wat je niet hebt gecontroleerd en laat je eigen foto's van de overdracht zien. Vraag een schriftelijke specificatie van de schade met kostenraming, die heb je sowieso nodig als een externe verzekering moet vergoeden.